Work
荀子
荀況 · Passages from the same work, in order.
荀子, 大略篇, Entry 53
有法者以法行,無法者以類舉。以其本知其末,以其左知其右,凡百事異理而相守也。慶賞刑罰,通類而後應;政教習俗,相順而後行。
Direct reading
Leadership · Philosophy · Learning · Action · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 54
八十者一子不事,九十者舉家不事,廢疾非人不養者,一人不事,父母之喪,三年不事,齊衰大功,三月不事,從諸侯來,與新有昏,期不事。
Direct reading
Leadership · Health · Decision · Growth · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 55
子謂子家駒續然大夫,不如晏子;晏子功用之臣也,不如子產;子產惠人也,不如管仲;管仲之為人,力功不力義,力知不力仁,野人也,不可為天子大夫。
Direct reading
Leadership · Character · Cognition · Growth · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 56
孟子三見宣王,不言事。門人曰:“曷為三遇齊王而不言事?”孟子曰:“吾先攻其邪心。”
Direct reading
Leadership · Action · Health · Cognition · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 57
公行子之之燕,遇曾元於塗,曰:“燕君何如?”曾元曰:“志卑。志卑者輕物,輕物者不求助;苟不求助,何能舉?氐羌之虜也,不憂其係壘也,而憂其不焚也。利夫秋毫,害靡國家,然且為之,幾為知計哉!”
Direct reading
Action · Leadership · Human nature · Health · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 58
今夫亡箴者,終日求之而不得;其得之也,非目益明也,眸而見之也。心之於慮亦然。
Direct reading
Leadership · Cognition · Decision · Health · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 59
“義”與“利”者,人之所兩有也。雖堯舜不能去民之欲利;然而能使其欲利不克其好義也。雖桀紂不能去民之好義;然而能使其好義不勝其欲利也。故義勝利者為治世,利克義者為亂世。上重義則義克利,上重利則利克義。故天子不言多少,諸侯不言利害,大夫不言得喪,士不通貨財。有國之君不息牛羊,錯質之臣不息雞豚,冢卿不脩…
Direct reading
Leadership · Wealth · Investing · Human nature · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 60
文王誅四,武王誅二,周公卒業,至成康則案無誅已。
Direct reading
Leadership · Growth · Philosophy · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 61
多積財而羞無有,重民任而誅不能,此邪行之所以起,刑罰之所以多也。
Direct reading
Leadership · Philosophy · Wealth · Investing · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 62
上好義,則民闇飾矣!上好富,則民死利矣!二者治亂之衢也。民語曰:“欲富乎?忍恥矣!傾絕矣!絕故舊矣!與義分背矣!”上好富,則人民之行如此,安得不亂!
Direct reading
Health · Human nature · Wealth · Investing · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 63
湯旱而禱曰:“政不節與?使民疾與?何以不雨至斯極也!宮室榮與?婦謁盛與?何以不雨至斯之極也!苞苴行與?讒夫興與?何以不雨至斯極也!”
Direct reading
Leadership · Health · Action · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 64
天之生民,非為君也;天之立君,以為民也。故古者,列地建國,非以貴諸侯而已;列官職,差爵祿,非以尊大夫而已。
Direct reading
Leadership · Decision · Growth · Action · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 65
主道知人,臣道知事。故舜之治天下,不以事詔而萬物成。農精於田,而不可以為田師,工賈亦然。
Direct reading
Action · Philosophy · Leadership · Health · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 66
以賢易不肖,不待卜而後知吉。以治伐亂,不待戰而後知克。
Direct reading
Leadership · Cognition · History · Learning · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 67
齊人欲伐魯,忌卞莊子,不敢過卞。晉人欲伐衛,畏子路,不敢過蒲。
Direct reading
Leadership · Human nature · Health · Character · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 68
不知而問堯舜,無有而求天府。--曰:先王之道,則堯舜已;六貳之博,則天府已。
Direct reading
Leadership · Philosophy · Cognition · Learning · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 69
君子之學如蛻,幡然遷之。故其行效,其立效,其置顏色、出辭氣效。無留善,無宿問。
Direct reading
Leadership · Cognition · Philosophy · Learning · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 71
君子立志如窮,雖天子三公問正,以是非對。
Direct reading
Leadership · Decision · Growth · Cognition · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 72
君子隘窮而不失,勞倦而不苟,臨患難而不忘細席之言。歲不寒無以知松柏,事不難無以知君子無日不在是。
Direct reading
Leadership · Decision · Cognition · Action · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 73
雨小,漢故潛。夫盡小者大,積微者箸,德至者色澤洽,行盡而聲問遠,小人不誠於內而求之於外。
Direct reading
Leadership · Character · Cognition · Action · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 74
言而不稱師謂之畔,教而不稱師謂之倍。倍畔之人,明君不內,朝士大夫遇諸塗不與言。
Direct reading
Cognition · Leadership · Learning · Human nature · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 75
不足於行者,說過;不足於信者,誠言。故春秋善胥命,而詩非屢盟,其心一也。善為詩者不說,善為易者不占,善為禮者不相,其心同也。
Direct reading
Character · Health · Action · Decision · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 76
曾子曰:“孝子言為可聞,行為可見。言為可聞,所以說遠也;行為可見,所以說近也;近者說則親,遠者悅則附;親近而附遠,孝子之道也。”
Direct reading
Leadership · Cognition · Action · Character · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 77
曾子行,晏子從於郊,曰:“嬰聞之:君子贈人以言,庶人贈人以財。嬰貧無財,請假於君子,贈吾子以言:乘輿之輪,太山之木也,示諸檃栝,三月五月,為幬采,敝而不反其常。君子之檃栝,不可不謹也。慎之!蘭茞槁本,漸於蜜醴,一佩易之。正君漸於香酒,可讒而得也。君子之所漸,不可不慎也。”
Direct reading
Leadership · Action · Wealth · Investing · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 78
人之於文學也,猶玉之於琢磨也。詩曰:“如切如磋,如琢如磨。”謂學問也。和之璧,井里之厥也,玉人琢之,為天子寶。子贛季路故鄙人也,被文學,服禮義,為天下列士。
Direct reading
Leadership · Cognition · Character · Learning · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 80
君子疑則不言,未問則不言,道遠日益矣。
Direct reading
Cognition · Character · Philosophy · Leadership · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 81
多知而無親,博學而無方,好多而無定者,君子不與。
Direct reading
Leadership · Cognition · Learning · Character · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 84
君子進則益上之譽,而損下之憂。不能而居之,誣也;無益而厚受之,竊也。學者非必為仕,而仕者必如學。
Direct reading
Leadership · Decision · Health · Cognition · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 85
子貢問於孔子曰:“賜倦於學矣,願息事君。”孔子曰:“詩云:‘溫恭朝夕,執事有恪。’事君難,事君焉可息哉!”“然則,賜願息事親。”孔子曰:“詩云:‘孝子不匱,永錫爾類。’事親難,事親焉可息哉!”“然則賜願息於妻子。”孔子曰:“詩云:‘刑于寡妻,至于兄弟,以御於家邦。’妻子難,妻子焉可息哉!”“然則賜…
Direct reading
Investing · Character · Cognition · Learning · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 86
國風之好色也,傳曰:“盈其欲而不愆其止。其誠可比於金石,其聲可內於宗廟。”小雅不以於汙上,自引而居下,疾今之政以思往者,其言有文焉,其聲有哀焉。
Direct reading
Leadership · Health · Cognition · Philosophy · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 87
國將興,必貴師而重傅,貴師而重傅,則法度存。國將衰,必賤師而輕傅;賤師而輕傅,則人有快;人有快則法度壞。
Direct reading
Leadership · Philosophy · Human nature · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 88
古者匹夫五十而士。天子諸侯子十九而冠,冠而聽治,其教至也。
Direct reading
Philosophy · Leadership · History · Learning · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 89
君子也者而好之,其人也;其人而不教,不祥。非君子而好之,非其人也;非其人而教之,齎盜糧,借賊兵也。
Direct reading
Decision · Character · Leadership · Learning · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 90
不自嗛其行者,言濫過。古之賢人,賤為布衣,貧為匹夫,食則饘粥不足,衣則豎褐不完;然而非禮不進,非義不受,安取此?
Direct reading
Decision · Character · Health · Action · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 91
子夏家貧,衣若縣鶉。人曰:“子何不仕?”曰:“諸侯之驕我者,吾不為臣;大夫之驕我者,吾不復見。柳下惠與後門者同衣,而不見疑,非一日之聞也。爭利如蚤甲,而喪其掌。”
Direct reading
Leadership · Cognition · Human nature · Wealth · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 92
君人者不可以不慎取臣,匹夫不可不慎取友。友者、所以相有也。道不同,何以相有也?均薪施火,火就燥;平地注水,水流濕。夫類之相從也,如此其著也,以友觀人,焉所疑?取友善人,不可不慎,是德之基也。詩曰:“無將大車,維塵冥冥。”言無與小人處也。
Direct reading
Philosophy · Decision · Character · Leadership · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 93
藍苴路作,似知而非。懦弱易奪,似仁而非。悍戇好鬥,似勇而非。
Direct reading
Leadership · Cognition · Decision · Character · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 94
仁義禮善之於人也,辟之若貨財粟米之於家也,多有之者富,少有之者貧,至無有者窮。故大者不能,小者不為,是棄國捐身之道也。
Direct reading
Wealth · Investing · Character · Philosophy · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 96
流言滅之,貨色遠之。禍之所由生也,生自纖纖也。是故君子蚤絕之。
Direct reading
Leadership · Wealth · Investing · Decision · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 97
言之信者,在乎區蓋之間。疑則不言,未問則不言。
Direct reading
Leadership · Cognition · Character · Learning · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 98
知者明於事,達於數,不可以不誠事也。故曰:“君子難說,說之不以道,不說也。”
Direct reading
Leadership · Cognition · Action · Character · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 99
語曰:“流丸止於甌臾,流言止於知者。”此家言邪說之所以惡儒者也。是非疑,則度之以遠事,驗之以近物,參之以平心,流言止焉,惡言死焉。
Direct reading
Leadership · Decision · Health · Cognition · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 100
曾子食魚,有餘,曰:“泔之。”門人曰:“泔之傷人,不若奧之。”曾子泣涕曰:“有異心乎哉!”傷其聞之晚也。
Direct reading
Health · Cognition · Philosophy · Human nature · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 101
無用吾之所短,遇人之所長。故塞而避所短,移而從所仕。疏知而不法,辨察而操僻,勇果而無禮,君子之所憎惡也。
Direct reading
Character · Leadership · Human nature · Cognition · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 102
多言而類,聖人也;少言而法,君子也;多言無法,而流湎然,雖辯,小人也。
Direct reading
Character · Leadership · Philosophy · Human nature · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 103
國法禁拾遺,惡民之串以無分得也,有夫分義,則容天下而治;無分義,則一妻一妾而亂。
Direct reading
Leadership · Philosophy · Decision · Character · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 104
天下之人,唯各特意哉,然而有所共予也。言味者予易牙,言音者予師曠,言治者予三王。三王既以定法度,制禮樂而傳之,有不用而改自作,何以異於變易牙之和,更師曠之律?無三王之法,天下不待亡,國不待死。
Direct reading
Philosophy · Leadership · Character · Health · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 105
飲而不食者,蟬也;不飲不食者,浮蝣也。
Direct reading
Leadership · Health · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 106
虞舜、孝己孝而親不愛,比干、子胥忠而君不用,仲尼、顏淵知而窮於世。劫迫於暴國而無所辟之,則崇其善,揚其美,言其所長,而不稱其所短也。
Direct reading
Character · Leadership · Cognition · Growth · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 107
惟惟而亡者,誹也;博而窮者,訾也;清之而俞濁者,口也。
Direct reading
Leadership · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 108
君子能為可貴,不能使人必貴己;能為可用,不能使人必用己。
Direct reading
Action · Character · Leadership · Human nature · Chinese classics
荀子, 大略篇, Entry 109
誥誓不及五帝,盟詛不及三王,交質子不及五伯。
Direct reading
Leadership · Chinese classics
荀子, 彊國篇, Entry 5
今君人者,譬稱比方則欲自並乎湯武,若其所以統之,則無以異於桀紂,而求有湯武之功名,可乎?故凡得勝者,必與人也;凡得人者,必與道也。道也者,何也?禮義、辭讓、忠信是也。故自四五萬而往者,彊勝非眾之力也,隆在信矣。自數百里而往者,安固非大之力也,隆在脩政矣。今已有數萬之眾者也,陶誕比周以爭與;已有數百…
Direct reading
Character · Health · Philosophy · Leadership · Chinese classics
荀子, 彊國篇, Entry 5
人知貴生樂安而棄禮義,辟之,是猶欲壽而歾頸也,愚莫大焉。故君人者,愛民而安,好士而榮,兩者亡一焉而亡。詩曰:“价人維藩,大師維垣。”此之謂也。
Direct reading
Health · Human nature · Character · Leadership · Chinese classics
荀子, 性惡篇, Entry 5
身日進於仁義而不自知也者,靡使然也。今與不善人處,則所聞者欺誣詐僞也,所見者汙漫、淫邪、貪利之行也,身且加於刑戮而不自知者,靡使然也。傳曰:「不知其子視其友,不知其君視其左右。」靡而已矣,靡而已矣。
Direct reading
Leadership · Cognition · Human nature · Character · Chinese classics
荀子, 榮辱篇, Entry 6
是故窮則不隱,通則大明,身死而名彌白。小人莫不延頸舉踵而願曰:「知慮材性,固有以賢人矣。」夫不知其與己無以異也,則君子注錯之當,而小人注錯之過也。故孰察小人之知能,足以知其有餘,可以爲君子之所爲也。譬之越人安越,楚人安楚,君子安雅,是非知能材性然也,是注錯習俗之節異也。仁義德行,常安之術也,然而未…
Direct reading
Health · Character · Human nature · Philosophy · Chinese classics
荀子, 榮辱篇, Entry 6
可以爲堯、禹,可以爲桀、跖,可以爲工匠,可以爲農賈,在埶注錯習俗之所積耳。是又人之所生而有也,是無待而然者也,是禹、桀之所同也。爲堯、禹則常安榮,爲桀、跖則常危辱;爲堯、禹則常愉佚,爲工匠農賈則常煩勞。然而人力爲此而寡爲彼,何也?曰:陋也。堯、禹者,非生而具者也,夫起於變故,成乎修爲,待盡而後備者…
Direct reading
Investing · Character · Decision · Growth · Chinese classics
荀子, 榮辱篇, Entry 6
俄而粲然有秉芻豢稻梁而至者,則瞲然視之曰:「此何怪也?」彼臭之而嗛於鼻,嘗之而甘於口,食之而安於體,則莫不弃此而取彼矣。今以夫先王之道,仁義之統,以相羣居,以相持養,以相藩飾,以相安固邪?以夫桀、跖之道,是其爲相縣也,幾直夫芻豢稻梁之縣糟糠爾哉!然而人力爲此而寡爲彼,何也?曰:陋也。陋也者,天下之…
Direct reading
Health · Decision · Philosophy · Human nature · Chinese classics
荀子, 樂論篇, Entry 1
帶甲嬰冑,歌於行伍,使人之心傷;姚冶之容,鄭、衛之音,使人之心淫;紳端章甫,舞《韶》歌《武》,使人之心莊。故君子耳不聽淫聲,目不視女色,口不出惡言。此三者,君子慎之。凡姦聲感人而逆氣應之,逆氣成象而亂生焉;正聲感人而順氣應之,順氣成象而治生焉。唱和有應,善惡相象,故君子慎其所去就也。君子以鐘鼓道志…
Direct reading
Health · Character · Philosophy · Leadership · Chinese classics
荀子, 樂論篇, Entry 1
故樂者,治人之盛者也,而墨子非之。且樂也者,和之不可變者也;禮也者,理之不可易者也。樂合同,禮別異。禮樂之統,管乎人心矣。窮本極變,樂之情也;著誠去僞,禮之經也。墨子非之,幾遇刑也。明王已没,莫之正也。愚者學之,危其身也。君子明樂,乃其德也。亂世惡善,不此聽也。於乎哀哉!不得成也。弟子勉學,無所營…
Direct reading
Leadership · Cognition · Character · Philosophy · Chinese classics