Work
諸病源候論
巢元方 · Passages from the same work, in order.
諸病源候論, Entry 1684
颃颡之间,通于鼻道。气入,有食物未及下喉,或因言语,或因噫咳而气则逆,故食物因气逆者误落鼻内。
Direct reading
Philosophy · Health · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1685
肾为足少阴之经而藏精,气通于耳。耳,宗脉之所聚也。若精气调和,则肾脏强盛,耳闻五音。若劳伤血气,兼受风邪,损于肾脏而精脱,精脱者,则耳聋。然五脏六腑、十二经脉,有络于耳者,其阴阳经气有相并时,并则有脏气逆,名之为厥,厥气相搏,入于耳之脉,则令聋。
Direct reading
Health · Philosophy · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1686
其肾病精脱耳聋者,候颊颧,其色黑。手少阳之脉动,而气厥逆,而耳聋者,其候耳内辉辉 也。手太阳厥而聋者,其候聋而耳纳气满。其汤熨针石,别有正方,补养宣导,今附于后。
Direct reading
Health · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1688
《养生方·导引法》云∶坐地,交叉两脚,以两手从曲脚中入,低头叉手项上。治久寒不自温、耳不闻声。
Direct reading
Health · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1689
又云∶脚着项上,不息十二通。必愈大寒不觉暖热、久顽冷患、耳聋目眩。久行即成法,法身五六,不能变。
Direct reading
Health · Growth · Action · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1690
足少阴,肾之经,宗脉之所聚,其气通于耳。其经脉虚,风邪乘之,风入于耳之脉,使经气痞塞不宣,故为风聋。风随气脉,行于头脑,则聋而时头痛,故谓之风聋。
Direct reading
Health · Action · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1691
足少阴,肾之经,宗脉之所聚。其气通于耳。劳伤于肾,宗脉则虚损,血气不足,故为劳聋。劳聋为病,因劳则甚。有时将适得所,血气平和,其聋则轻。
Direct reading
Health · Decision · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1692
足少阴,肾之经,宗脉之所聚。其气通于耳。劳伤于肾,宗脉虚损,血气不足,为风邪所乘,故成耳聋。劳伤甚者,血气虚极,风邪停滞,故为久聋。
Direct reading
Health · Growth · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1693
肾气通于耳,足少阴,肾之经,宗脉之所聚。劳动经血,而血气不足,宗脉虚,风邪乘虚随脉入耳,与气相击,故为耳鸣。
Direct reading
Health · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1694
诊其右三手脉,寸口名曰气以前脉,浮则为阳,手阳明大肠脉也;沉则为阴,手太阴肺肺也。阴阳俱虚者,皮为血气虚损,宗脉不足,病苦耳鸣嘈嘈,眼时妄见光,此是肺与大肠俱虚也。
Direct reading
Health · Cognition · Decision · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1695
右手尺中神门以后脉,浮为阳,足太阳膀胱脉也。虚者,膀胱虚也。肾与膀胱合,病苦耳鸣,忽然不闻,时恶风。膀胱虚则三焦实也。膀胱为津液之府,若三焦实,则克消津液,克消津液,故膀胱虚也。耳鸣不止,则变成聋。
Direct reading
Health · Growth · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1696
耳者,宗脉之所聚,肾气之所通。足少阴,肾之经也。劳伤血气,热乘虚也,入于其经,邪随血气至耳,热气聚则生脓汁,故谓之 耳。
Direct reading
Health · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1697
凡患耳中策策痛者,皆是风入于肾之经也。不治,流入肾,则卒然变脊强背直成痉也。
Direct reading
Health · Decision · Growth · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1698
若因痛而肿,生痈疖,脓溃邪气歇,则不成痉。所以然者,足少阴为肾之经,宗脉之所聚,其气通于耳。上焦有风邪,入于头脑,流至耳内,与气相击,故耳中痛。耳为肾候,其气相通,肾候腰脊,主骨髓,故邪流入肾,脊强背直。
Direct reading
Health · Growth · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1699
耳耵聍者,耳里津液结聚所成。人耳皆有之,轻者不能为患;若加以风热乘之,则结硬成丸核塞耳,亦令耳暴聋。
Direct reading
Health · Growth · Philosophy · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1700
足少阴为肾之经,其气通于耳。其经虚,风热乘之,随脉入于耳,与血气相搏,故耳生
Direct reading
Health · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1701
牙齿痛者,是牙齿相引痛。牙齿是骨之所终,髓之所养。手阳明之支脉,入于齿。若髓气不足,阳明脉虚,不能荣于牙齿,为风冷所伤,故疼痛也。又有虫食于牙齿,则齿根有孔,虫居其间,又传受余齿,亦绵疼痛。此则针灸不瘥,敷药虫死,乃痛止。
Direct reading
Health · Cognition · Decision · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1702
牙齿皆是骨之所终,髓气所养,而手阳明支脉入于齿。脉虚髓气不足,风冷伤之,故疼痛也。又虫食于齿,则根有孔,虫于其间,又传受余齿,亦痛掣难忍。若虫痛,非针灸可瘥,敷药虫死,乃痛止。
Direct reading
Health · Decision · Cognition · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1703
手阳明之支脉入于齿,齿是骨所终,髓之所养。若风冷客于经络,伤髓冷气入齿根,则齿痛。若虫食齿而痛者,齿根有孔,虫在其间,此则针灸不瘥,敷药虫死,痛乃止。其汤熨针石,别有正方。补养宣导,今附于后。
Direct reading
Health · Cognition · Decision · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1704
《养生方》云∶常向本命日,栉发之始,叩齿九通,阴咒曰∶太帝散灵,五老反真;泥丸玄华,保精长存;左拘隐月,右引根;六合清练,百神受恩。咒毕,咽唾三过。常数行这,使齿不痛,发牢不白,头脑不痛。
Direct reading
Health · Action · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1705
《养生方·导引法》云∶东向坐,不息四通,琢齿二七。治齿痛病。大张口,琢齿二七,一通二七。又解,四通中间,其二七大势,以意消息,瘥病而已,不复疼痛。解病,鲜白不梨,亦不疏离。久行不已,能破金刚。
Direct reading
Leadership · Health · Action · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1706
又云∶东向坐,不息四通,上下琢齿三十六下。治齿痛。
Direct reading
Health · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1707
手阳明之支脉入于齿。头面有风,阳明之脉虚,风乘虚随脉流入于齿者,则令齿有风,微肿而根浮也。其汤熨针石,别有正方。补养宣导,今附于后。
Direct reading
Health · Cognition · Philosophy · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1708
《养生方·导引法》云∶凡人常觉脊背皆崛强而闷,不问时节,缩咽膊内,仰面努膊井向上,头左右两向挪之,左右三七,一住,待血行气动定,然始更用。初缓后急,不得先急后缓。若无病患,常欲得旦起、午时、日没三辰,如用,辰别三七。除寒热病,脊、腰、头、颈、项痛,风痹。口内生疮,牙齿风,头眩,终尽除也。
Direct reading
Health · Action · Human nature · Decision · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1709
手阳明之支脉入于齿。头面有风,风气流入阳明之脉,与龈间血气相搏,故成肿《养生方》云∶水银不得近牙齿,发龈肿,善落齿。
Direct reading
Health · Cognition · Decision · Growth · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1710
手阳明之支脉入于齿。头面有风,而阳明脉虚,风挟热乘虚入齿龈,搏于血,故血出也。
Direct reading
Health · Cognition · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1711
牙齿虫是虫食牙,又食于齿,亦令牙齿疼痛。皆牙齿根有孔,虫居其内,食牙齿尽,又度食余牙齿。
Direct reading
Health · Decision · Philosophy · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1712
牙虫是虫食于牙,牙根有孔,虫在其间,亦令牙疼痛。食一牙尽,又度食余牙。
Direct reading
Health · Decision · Philosophy · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1713
齿虫是虫食于齿,齿根有孔,虫在其间,亦令齿疼痛。食一齿尽,又度食余齿。
Direct reading
Health · Decision · Philosophy · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1714
《养生方》云∶鸡鸣时,常叩齿三十六下。长行之,齿不蠹虫,令人齿牢。
Direct reading
Health · Action · Leadership · Human nature · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1715
又云∶朝未起,早漱口中唾,满口乃吞之,辄琢齿二七过。如此者三,乃止,名曰炼精。使人丁壮有颜色,去虫而牢齿。
Direct reading
Health · Philosophy · Human nature · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1716
又云∶人能恒服玉泉,必可丁壮妍悦,去虫牢齿。玉泉谓口中唾也。
Direct reading
Health · Human nature · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1717
手阳明之支脉入于齿,足阳明脉有入于颊,遍于齿者。其经虚,风气客之,结搏齿间,与血气相乘,则龈肿。热气加之,脓汁出而臭,侵食齿龈,谓之龋齿,亦曰风龋。
Direct reading
Health · Cognition · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1719
又云∶食毕,常漱口数过。不尔,使人病龋齿。
Direct reading
Health · Human nature · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1720
齿 者,是虫食齿至龈,脓烂汁臭,如蚀之状,故谓之齿 。
Direct reading
Health · Decision · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1721
手阳明之支脉入于齿。头面有风冷,传入其脉,令齿龈间津液化为脓汁,血气虚竭,不能荣于齿,故齿根露而挺出。
Direct reading
Health · Cognition · Philosophy · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1722
手阳明之支脉入于齿,足阳明之脉又遍于齿,齿为骨之所终,髓之所养。经脉虚,风邪乘之,血气不能荣润,故令动摇。
Direct reading
Health · Cognition · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1723
齿牙皆是骨之所终,髓之所养,手阳明、足阳明之脉,并入于齿。若血气充实,则骨髓强盛,其齿损落,犹能更生;若血气虚耗,风冷乘之,致令齿或龋或龈落者,不能复生。
Direct reading
Health · Cognition · Decision · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1724
齿音离者,是风冷客于齿龈间,令齿龈落而脓出,其齿则疏,语则齿间有风过之声,世谓之齿音离也。
Direct reading
Health · Decision · Philosophy · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1725
牙齿皆是骨之所终,髓之所养也。手阳明、足阳明之脉,皆入于齿。风冷乘其经脉,则髓骨血损,不能荣润于牙齿,故令牙齿黯黑,谓之历蠹。
Direct reading
Health · Cognition · Decision · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1726
手阳明之支脉入于齿。风邪客于经脉,流滞齿根,使龈肿脓汁出,愈而更发,谓之
Direct reading
Health · Cognition · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1727
齿者,骨之所终,髓之所养。髓弱骨虚,风气客之,则齿 。
Direct reading
Health · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1728
手阳明、足阳明之脉,并入于齿。拔齿而损脉者,则经血不止,脏虚而眩闷。
Direct reading
Health · Cognition · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1729
齿者,是睡眠而相磨切也。此由血气虚,风邪客于牙车筋脉之间,故因睡、眠气息喘而邪动,引其筋脉,故上下齿相磨切有声,谓之 齿。
Direct reading
Health · Decision · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1730
齿者,骨之所终,髓之所养。手阳明、足阳明之脉,皆入于齿。风邪冷气,客于经脉,髓虚血弱,不能荣养于骨,枯燥无润,故令齿黄黑也。
Direct reading
Health · Cognition · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1731
手少阴,心之经也,心气通于舌。足太阴,脾之经也,脾气通于口。腑脏热盛,热乘心脾,气冲于口与舌,故令口舌生疮也。
Direct reading
Health · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1732
诊其脉,浮则为阳,阳数者,口生疮。其汤熨针石,别有正方。补养宣导,今附于后。
Direct reading
Health · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1733
《养生方·导引法》云∶凡人常觉脊背崛强,不问时节,缩咽膊内,仰面努膊井向上,头左右两向 之,左右三七,一住,待血气行动定,然始更用。初缓后急,不得先急后缓。若无病患,常欲得旦起、午时、日没三辰,如用,辰别二七。除寒热病,脊腰颈项痛,风痹。口内生疮,牙齿风,头眩,终尽除也。
Direct reading
Health · Action · Human nature · Decision · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1734
脾与胃合,胃为足阳明,其经脉起于鼻,环于唇,其支脉入络于脾。脾胃有热,气发于唇,则唇生疮。而重被风邪寒湿之气搏于疮,则微肿湿烂,或冷或热,乍瘥乍发,积月累年,谓之紧唇,亦名沈唇。
Direct reading
Health · Cognition · Philosophy · History · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1735
脾与胃合,足阳明之经,胃之脉也,其经起于鼻,环于唇,其支脉入络于脾。脾胃有热,气发于唇,则唇生疮。
Direct reading
Health · Cognition · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1736
足阳明为胃之经,其支脉环于唇,入络于脾。然脾胃为表里,有风热邪气乘之,而冲发于唇,与血气相搏,则肿结;外为风冷乘,其结肿不消,则成核。
Direct reading
Health · Cognition · Growth · Philosophy · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1737
足太阴为脾之经,其气通于口。足阳明为胃之经,手阳明为大肠之经,此二经脉交并于口。其腑脏虚,为风邪湿热所乘,气发于脉,与津液相搏,则生疮,恒湿烂有汁,世谓之肥疮,亦名燕口疮。
Direct reading
Health · Cognition · Philosophy · History · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1738
唇口面皴者,寒时触冒风冷,冷折腠理,伤其皮肤,故令皴劈。经络之气,诸阳之会,皆在于面,其脉有环唇夹于口者。若血气实者,虽劲风严寒,不能伤之;虚则腠理于面受邪,故得风冷而皴劈也。
Direct reading
Philosophy · Health · Decision · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1739
又,冬时以暖汤洗面及向火,外假热气,动于腠理,而触风冷,亦令病皴。
Direct reading
Health · Philosophy · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1740
人有生而唇缺,似兔唇,故谓之兔缺。世云,由妇人妊娠时见兔及食兔肉使然。
Direct reading
Health · Philosophy · History · Human nature · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1741
口臭,由五脏六腑不调,气上胸膈。然腑脏气臊腐不同,蕴积胸膈之间,而生于热,冲发于口,故令臭也。
Direct reading
Health · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1742
《养生方》云∶空腹不用见臭尸,气入脾,舌上白黄起,口常臭也。
Direct reading
Health · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1743
手少阴,心之经也,其气通于舌;足太阴,脾之经也,其气通于口。腑脏虚热,气乘心脾,津液竭燥,故令口舌干焦也。
Direct reading
Health · Leadership · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1744
诊其右手寸口名曰气口以前脉,沉为阴,手太阴肺之经也。其脉虚者,病苦少气不足以息,嗌干,无津液故也。又,右手关上脉,浮为阳,足阳明胃之经也。其脉虚者,病苦唇口干。又,左手关上脉,浮为阳,足少阳胆之经也。其脉实者,病苦腹中满,饮食不下,咽干
Direct reading
Health · Cognition · Chinese classics
諸病源候論, Entry 1745
手少阴,为心之经,其气通于舌;足太阴,脾之经,其气通于口。太阴之脉起于足大指,入连舌本。心脾虚,为风热所乘,邪随脉至舌,热气留心,血气壅涩,故舌肿。舌肿脉胀急,则舌肿强。
Direct reading
Health · Chinese classics